Abrikozen - amandelcake met rozenwater en kardemon

Ingrediënten: 
- 160 g gedroogde abrikozen
- 250 ml koud water
- 2 kardemonpeulen, gekneusd
- 200 g amandelmeel (gemalen amandelen)
- 50 g fijne polenta (geen instant)
- 1 tl bakpoeder
- 150 g fijne kristalsuiker
- 6 grote eieren
- 2 tl citroensap
- 1 tl rozenwater

Voor de decoratie:
- 2 tl abrikozenjam
- 1 tl citroensap
- 3 el pistachenootjes, gehakt

Bereiden:
1. Doe de abrikozen met het water en de kardemonpeulen in een pannetje en zet op het vuur. Kook het geheel 10 minuten, het grootste gedeelte van het water moet opgenomen zijn door de abrikozen. Zet opzij en laat afkoelen.
2. Verwarm de oven voor op 180' C boven en onderwarmte en vet een springvorm van 20 cm doorsnede in met boter en beleg de bodem met bakpapier.
3. Houd 6 van de abrikozen apart voor de garnering. Doe de rest met het aanhangende vocht en de zaadjes uit de peul in de foodprocessor. Voeg de gemalen amandelen, polenta, bakpoeder, suiker en de eieren toe en meng alles een paar minuten goed. Voeg het rozenwater en het citroensap toe en laat nog even draaien.
4. Verdeel het deeg in de springvorm. Scheur de achtergehouden abrikozen doormidden en leg ze op het beslag. Zet de vorm 40 minuten in de oven. Kijk na 30 minuten of het geheel niet te bruin wordt. Leg er dan een stuk aluminiumfolie over.  Controleer met een satéprikker of de cake gaar is (Bij moest de cake 5 minuten langer).  Laat de cake in de vorm afkoelen.
5. Voor de garnering; doe de jam met het citroensap in een pannetje en laat heel even warm worden. Smeer de jam uit over de bovenkant van de cake en versier met de pistachenootjes.

Bron: Simply Nigella

Een eenvoudige taart met een vleugje rozenwater. Een gevaarlijk ingrediënt; gebruik je teveel dan is het niet lekker, maar een klein beetje maakt het verrukkelijk. Let op dat je de goede polenta koopt, de instant polenta is goed te verkrijgen, maar je moet echt de gewone hebben, die niet is voorgekookt.  Ik kocht het bij een delicatessenwinkel, maar Italiaanse winkels hebben het ook. Deze cake maakte ik voor mijn collega's ter gelegenheid van mijn verjaardag.

Citroencake met blauwe bessen

Ingrediënten:
- 225 g zachte boter
- 225 g fijne kristalsuiker
- 3 eieren
- 100 g bloem
- 100 g gemalen amandelen
- 100 g polenta
- 2 tl bakpoeder
- geraspte schil en het sap van 1 citroen
- geraspte schil en het sap van 1 limoen
- 200 g blauwe bessen

Citroenglazuur:
- sap van 1 citroen
- 60 g poedersuiker

Bereiden:
1. Verwarm de oven voor op 180' C. Vet een cakevorm in en bestuif hem met bloem; schud het teveel eruit.
2. Klop in een mengkom de boter met de suiker tot een bleke, luchtige massa. Klop de eieren er één voor één doorheen.
3. Schep de bloem, amandelen, polentameel, bakpoeder, citroen-en limoenschil en -sap door het beslag. Vouw de blauwe bessen erdoor.
4. Stort het beslag in de voorbereide cakevorm en bak de cake 40 minuten in de oven. Dek de bovenkant af met aluminiumfolie en bak de cake in nog eens 20 minuten gaar; een in het midden gestoken satéprikker moet er droog uitkomen.
5. Laat  de cake 10 minuten afkoelen in het blik en stort hem dan op een rooster en laat helemaal afkoelen.
6. Roer voor het glazuur het citroensap en de gezeefde poedersuiker door elkaar. Prik de bovenkant van de cake met een satéprikker regelmatig in, giet het glazuur erover en laat het rustig in de cake zakken.

Bron: "Bill's basics", Bill Granger.

Ik ben gek op allerlei bakrecepten met citroen of limoen, dus toen ik dit boek uit de bibliotheek leende, wilde ik dit recept meteen maken. Ik heb n.a.v. mijn recept  "Zomerse feesttaart" de blauwe bessen niet meteen door het beslag gedaan, maar eerst de helft van het beslag in de vorm en toen door de andere helft de blauwe bessen gedaan. Toch zijn de bessen naar de bodem gezakt. Heeft iemand een goede tip om dit te voorkomen? (Ik rol ze ook wel eens door de bloem, maar meestal zakt de vulling toch). Bill Granger noemt dit een brood, dus ik heb net 1 plakje gegeten voor de lunch. Ik moet zeggen de cake smaakt heerlijk, maar voor mij hadden die blauwe bessen er niet door gehoeven. Volgende keer laat ik die gewoon weg.